Data erygowania parafii pw. św. Anny w Różanie nie jest dokładnie znana. Z dostępnych źródeł z XVI wieku wynika, że już w XI wieku istniał tam kościół. Bullą papieską „Totus Tuus Poloniae Populus” z dnia 25 marca 1992 roku, parafia Różan została włączona do Diecezji Łomżyńskiej z Diecezji Płockiej.

W Różanie, prawdopodobnie już w XI wieku, istniał gród, a na podgrodziu zbudowano kościół pw. św. Jana Chrzciciela, o którym wspominają źródła z XVI wieku. Niestety, data jego budowy nie jest znana. Ostatni drewniany kościół, z fundacji mieszczan, został wzniesiony w 1700 roku przez ks. M. Zastonskiego, jednak już w 1756 roku przestały odbywać się w nim nabożeństwa, a świątynia wkrótce zniknęła.

Różan uzyskał prawa miejskie w 1387 roku. Wkrótce potem, w innym miejscu, wybudowano nową świątynię pw. Najświętszej Maryi Panny. Z późniejszych źródeł (1609) wynika, że była to drewniana, konsekrowana świątynia, posiadająca kamienną posadzkę i jeden ołtarz, który wizytator parafii około 1690 roku polecił przenieść do nowego kościoła pw. św. Anny.

Obecny murowany kościół pw. św. Anny został prawdopodobnie ufundowany przez Annę Jagiellonkę. Od 1609 roku był kilkakrotnie przebudowywany. W latach 1780 i 1837 przeprowadzono gruntowne remonty kościoła. W latach 1907-1913, staraniem proboszczów ks. Remigiusza Jankowskiego i ks. Klemensa Sawickiego, dokonano ostatecznej przebudowy, w wyniku której powstała obecna neogotycka świątynia. Podczas obu wojen światowych kościół uległ poważnym zniszczeniom, ale został odbudowany w latach 1940-1977, staraniem ks. Stanisława Puchaczewskiego i ks. Kazimierza Maja. W latach 2002-2009 przeprowadzono kolejny gruntowny remont.

Kościół został konsekrowany 10 października 2010 roku przez Biskupa Łomżyńskiego Stanisława Stefanka.

Na terenie parafii, w miejscowości Ponikiew Zawady, znajduje się kościół filialny pw. Trójcy Przenajświętszej. Pierwsza wzmianka o tym kościele pochodzi z 1514 roku. Był kilkakrotnie remontowany i przetrwał do połowy XVIII wieku. W 1756 roku, z fundacji P. Zawadzkiego, zbudowano nową świątynię, którą w 1944 roku zniszczyły wojska radzieckie. Po wojnie, na starych fundamentach, staraniem ks. prob. Stanisława Puchaczewskiego, wzniesiono obecną świątynię. Brak jednak dokumentów potwierdzających jej konsekrację.

Plebania, murowana, została wybudowana w 1908 roku staraniem ks. prob. Klemensa Sawickiego, według projektu Stefana Schyllera.

Liczba wiernych: 3831