Parafia pw. św. Stanisława BM została erygowana w XIII w. Dokument erekcyjny parafii był odnowiony w 1387 r. przez Biskupa płockiego Ścibora. Bullą „Totus Tuus Poloniae Populus” Papieża Jana Pawła II z 25.03.1992 r. parafia Sieluń została włączona do Diecezji łomżyńskiej z Diecezji płockiej.

Sieluń był ośrodkiem dóbr katedry płockiej, której prepozyci w XVIII w. posiadali tytuł książąt sieluńskich i na swym terytorium mieli prawo miecza. Ok. 1490 r. w Sieluniu istniał zamek, którym zarządzał w imieniu prepozyta S. Lipskiego J. Pczołka. W XIII w. erygowano tu parafię i zbudowano kościół pw. NMP i św. Stanisława. Do parafii należały wówczas następujące miejscowości: Dyszobaba, Dylewice, Glinki, Głażewo, Kruszewo, Miłuny, Rupino, Sławkowo, Stroniawy i Trzemboszcz (niektóre z nich przetrwały do dziś). Pierwotny kościół przetrwał do końca XVII w. - spłonął w 1780 r. W 1691 r. z fundacji B. Leszczyńskiego, prepozyta płockiego, postawiono nową świątynię, którą konsekrował bp A. Ch. Załuski 15.11.1695 r. Staraniem ks. W. Krzyżanowskiego został zbudowany w 1805 r. kościół murowany pw. św. Stanisława BM, powiększony i przebudowany staraniem ks. A. Brzuzego w latach 1913-1919 w stylu neogotyckim według projektu Stefana Schyllera. Podczas wojny w 1944 r. kościół został w znacznej mierze zniszczony przez Niemców, odbudowany po wojnie staraniem proboszczów: ks. A. Brzuzego i ks. R. Tarwackiego. Kościół konsekrowany 27.05.1956 r. przez Biskupa płockiego Tadeusza Zakrzewskiego.

Plebania murowana wybudowana w 1951 r. staraniem ks. prob. Romana Tarwackiego.

Liczba wiernych: 1210